Sitemize üye olarak beğendiğiniz içerikleri favorilerinize ekleyebilir, kendi ürettiğiniz ya da internet üzerinde beğendiğiniz içerikleri sitemizin ziyaretçilerine içerik gönder seçeneği ile sunabilirsiniz.
Zaten bir üyeliğiniz mevcut mu ? Giriş yapın
Sitemize üye olarak beğendiğiniz içerikleri favorilerinize ekleyebilir, kendi ürettiğiniz ya da internet üzerinde beğendiğiniz içerikleri sitemizin ziyaretçilerine içerik gönder seçeneği ile sunabilirsiniz.
Üyelerimize Özel Tüm Opsiyonlardan Kayıt Olarak Faydalanabilirsiniz
“Renklerin Akışı” Uluslararası Suluboya Sergisi Bakü’de Büyük İlgi Gördü

NEVAİ METİN Kalbimizden bir parça koptu…
Biz sadece bir adam değil adamlığı bir samimiyeti bir ülkücüyü kaybettik
Bizim sevgilimiz Muhammed’dir… Hepimizin dilinde ismi olan Maxi…

O sıradan bir insan değildi. Bulunduğu yere sıcaklık katan, girdiği meclise hava katan, adı anıldığında yüzlerde tebessüm oluşturan insanlardandır.
İnce vadisinde ve bölgenin her yerinde olduğu gibi gördüğü saygı tesadüf değildi. Çünkü o saygıyı sözle değil hayatla davranışla yüreğiyle kazandı.
Çocukla çocuk, yetişkinle yetişkin olabilen nadir insanlardan biri gerçekten. Çocuklar buna bayılırdı çünkü dillerini anlamıştı. Büyükler ona saygı duyardı çünkü o haddini, sözünü, terbiyesini bilirdi.
Maxi kelimelerin adamıydı. Aşk sanatı sadece icra edilmedi, aynı zamanda yaşandı. Sesinde bir köyün toprak kokusu, bir köyün hatırası, bir ocak sıcaklığı vardı. Sazı sinesine bastığında, sanki bir tek o konuşmuyordu-el konuşuyor, geçmiş konuşuyordu, duygular konuşuyordu.

Benim için tamamen farklı bir yerdi…
İlçeye her gelişimde karşılıyor, “o bizim adam” ve masayı açıyor… o masa sadece bir yemek masası değildi, bir kalp masasıydı. Samimiyet vardı akrabalık vardı kardeşlik vardı
Sosyal ağ paylaşımlarımın altına yazdığı sözler şu anda görünmüyor:
“CANIM KUZENİM, ABİM, ABİM… “
Bu sözler herkesin yazabileceği sözler değildi. Bu kelimelerde sevgi, bağlılık, saf niyet vardı. Şimdi o sözler bir hatıra oldu.. ama bu sıcaklık hala kalpte.
Gidişiyle eş dost akraba ve onu tanıyan herkesin göğsüne taş bastı. Yokluğu susmaz insanlar vardır – hissedilir, acıtır, boşluk yaratır. Maxi o insanlardan biri. O gittikten sonra bir koltuk boş kaldı… O yeri hiçbir şey dolduramaz.
Ama böyle insanlar tam olarak gitmezler.
Anılarda kalırlar. Konuşulan sohbetlerde, çekilen fotoğraflarda, paylaşılan anılarda, sazın sesinde yaşarlar. Her samimi insan görsen, bir masada her aşinalık duysan, her saz sesi duysan yüzü ortaya çıkar.

Ölümünle bize son dersi verdin Maxi. Yaşadıklarında böyle yaşayacaklarını gösterirsin. Cenazedeki kalabalık birçok kişiyi düşündürecek.
Ölümünle yeni bir adres yarattın. Ağamalı Sadiq, Akif Samad, Məmməd Damırçoğlu, Oktay Xaloğlu gibi. Sizi ziyaret etmek boynumuzun borcudu.
Allah rahmet eylesin, sevgili Muhammed-Makhi…
Ruhun şad mekanın cennet olsun Ruhun şad mekanın cennet olsun
Adın, melodili hatıran ve o koca yüreğin hep hatıralarda yaşayacak